ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Η επεισοδιακή συναυλία του Ρόρι Γκάλαχερ το 1981
Ήταν 12 9.1981, το βράδυ που οι ροκάδες έκαναν τα πάντα!
Άκουσε το άρθρο
Δεκέμβριος 1980 – Σεπτέμβριος 1981, ένα χρονικό διάστημα, που είχε πλούσια ειδησιογραφία! Η χώρα ήταν σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, τα πολιτικά πάθη ήταν έντονα, μπροστά στο ενδεχόμενο η χώρα να αποκτήσει για πρώτη φορά κυβέρνηση με σοσιαλιστικές καταβολές.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε μεταπηδήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης, ήταν μάλλον πολύ πιο «ευγενής» για να αντιμετωπίσει τις άγριες συνθήκες της εποχής.
Παραμονές Χριστουγέννων, η Αθήνα «κάηκε» ….κυριολεκτικά και μεταφορικά. Στις 19/12 ξέσπασαν ταυτόχρονα πυρκαγιές, σε δύο από τα πλέον γνωστά πολυκαταστήματα της Αθήνας, στο ΜΙΝΙΟΝ και στον ΚΑΤΡΑΤΖΟ. Όλη η χώρα σοκαρίστηκε από τις εικόνες. Οι δύο ιστορικές επιχειρήσεις, μέσα σε λίγες ώρες….ΕΠΑΨΑΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!
Εκατοντάδες εργαζόμενοι (1500) έμειναν στο δρόμο, χιλιάδες άλλοι σε επιχειρήσεις προμηθευτών, ένιωθαν πως και αυτοί θα είχαν βαριές συνέπειες.
Πριν καν συνέλθει ο τόπος και ο κόσμος από το σοκ, στις 8-2-1981, η χώρα ξανακυλίστηκε σε πόνο και θλίψη. Η τραγωδία της ΘΥΡΑΣ 7, σκοτείνιασε τα πάντα!
ΥΓ – ΣΤΙΓΜΕΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ, ΠΟΥ ΤΙΣ ΒΙΩΣΑ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ, ΚΑΘΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΠΑΡΟΝ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΕΚΕΙΝΗ!!
Ιούνιο και Ιούλιο του `81, η κακιά Μοίρα, έδειξε και πάλι το πρόσωπό της. Πρώτα κάηκαν τα πολυκαταστήματα, ΑΤΕΝΕΕ και ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ στην Αθήνα – και κατόπιν ο ΔΡΑΓΩΝΑΣ στην Αθήνα και ο ΛΑΝΠΡΟΠΟΥΛΟΣ στο Πειραιά. Ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων, χιλιάδες άνθρωποι στο δρόμο, ιστορία δεκαετιών... χάθηκε σε λίγες ώρες, η ιστορία του εμπορίου χάθηκε σε λίγες ώρες!
Καμιά από τοις ανωτέρω επιχειρήσεις, δεν «ξαναστάθηκε» στα πόδια της. Με την Μεταπολίτευση, ο κόσμος γνώρισε και τις μεγάλες συναυλίες στα γήπεδα. Μίκης, Ξαρχάκος, Μαρκόπουλος και πλήθος τραγουδιστών και ερμηνευτών, έδωσαν στο κόσμο, κάτι για το οποίο διψούσε, τραγούδια ποιητών, τραγούδια που δεν μπορούσαν να ακούσουν νωρίτερα.
Τι έλειπε; Μα η ΡΟΚ μουσική σκηνή!
Η μεγάλη στιγμή της Ροκ ήταν το 1967, με την διακοπείσα συναυλία των ROLLING STONES στην Λεωφόρο. Οι πρώτες δυνατές κινήσεις στο χώρο ξεκίνησαν το Φθινόπωρο του `74, με δουλειές των Πουλικάκου, Σιδηρόπουλου, Τουρκογιώργη, Τουρνά, Λογαρίδη, Παπακωνσταντίνου, ΣΟΚΡΑΤΕΣ, Σαββόπουλου.
Το `75 θα έρθει το πρώτο ξένο ροκ συγκρότημα, οι OBISIMA, για να ακολουθήσουν οι POLICE το 1980. Από το 1978 κυκλοφορούν και τα περιοδικά ΠΟΡ ΚΑΙ ΡΟΚ και ΜΟΥΣΙΚΗ, με πολλούς νεαρούς φαν της ροκ και της ξένης μουσικής γενικότερα, να τα αγοράζουν σαν τρελλοί.
12-9-1981 Ο ΡΟΡΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ -- ΝΑ ΠΩΣ ΤΟ ΕΖΗΣΑ!
Το καλοκαίρι του `81, οι φίλοι της ΡΟΚ, έμαθαν πως θα ερχόταν στην Αθήνα για συναυλία, ο Ρόρι Γκάλαχερ, ένας από τους κορυφαίους σταρ της Ροκ μουσικής την εποχή εκείνη.
Όλοι με ανυπομονησία, περίμεναν την κυκλοφορία των εισιτηρίων, ώστε να προμηθευτούν το/τα μαγικά χαρτάκια. Η συναυλία θα γινόταν στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας, χωρητικότητας 34.000 θεατών. Η προπώληση ήταν εντυπωσιακή, σε σημείο που οι διοργανωτές να τρίβουν τα χέρια τους. Ο Ρόρι Γκάλαχερ, ήταν από τους πλέον αγαπητούς στην νεολαία. Τον λάτρευαν οι ροκάδες, οι μεταλάδες, οι φρίκουλες, οι τζαζίστες, τα πανικά, οι φλωράδες, οι καρεκλάδες….οι πάντες! Στα 33 του, ήταν πολύ ψηλά στην λίστα των ροκ σταρ της εποχής!
Τραγούδια του όπως τα Moonchild, Shadow Play, Follow Me, Do you read me, Philby, Tattoo, Photo Finish – ακούγονταν κατά κόρον, ενώ δεν υπήρχε σχολική τσάντα ή μπουφάν, που να μην είχε μια κονκάρδα του, ή γραμμένο το όνομά του.
Λευκό Χέντριξ τον αποκαλούσαν, αλλά αυτός ήταν κυριολεκτικά στο κόσμο του. Δήλωνε πρώτα απ` όλα μουσικός, κιθαρίστας, με μια STRATOCASTER FENDER, να ‘χάνεται’ στα δάχτυλά του. Όσο για το λουκ; Μαλλιάς, με τζιν και πουκαμισιά ριχτή... να αποτελούν στυλ ξεχωριστό!
Για ένα 14χρονο σαν κι εμένα το να βρεθώ σε αυτή την συναυλία δεν ήταν και το πλέον εύκολο. «Είχα κερδίσει» το γήπεδο και την Θ – 7 στο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ, είχα βιώσει από πρώτο χέρι την τραγωδία της, αλλά το να βρεθώ σα Φιλαδέλφεια για τον Ρόρι... μου φάνταζε κάπως δύσκολο.
Είχα όμως τα μεγάλα μέσα, ξαδέρφια μεγαλύτερα σε ηλικία από εμένα. Έτσι ο Κώστα και ο Γιώργος, μπήκαν μπροστά. Θα ήταν κι αυτοί μαζί στην συναυλία.
Τα εισιτήρια βρέθηκαν, μέρες πριν – φυλάχτηκαν καλά και η σπουδαία μέρα έφτασε. Θυμάμαι ακόμη στα αυτιά μου τον πατέρα μου να μου λέει: «έχετε το νου σας, γιατί μυρίζει μπαρούτι εκεί, αν γίνει κάτι, λακάτε!»
Πάντα είχε εμπιστοσύνη σε αυτά που έλεγε, άλλωστε ήταν Αξιωματικός – τότε – της Χωροφυλακής. Για τους 20 30 ήταν η συναυλία, από τις 19 30 το γήπεδο ήταν φουλ. Περισσότεροι από 35000 άνθρωποι είχαν στοιβαχτεί σε κερκίδες και χορτάρι, αναμένοντας το ίνδαλμά του τον Ρόρι.
Ο Ιρλανδός σταρ, βγήκε στη σκηνή στις 21:00. Νωρίτερα όμως η κατάσταση έξω από το γήπεδο, είχε δυναμιτιστεί! Χιλιάδες ήταν αυτοί που είχαν προσεγγίζει το χώρο κι αναζητούσαν τρόπους για να μπουν στο γήπεδο.
Θα γίνει μακελειό, λέγαμε με τα ξαδέρφια μου. Ξαφνικά ακούστηκαν πολλά μπαμ και μπουμ, συνεχόμενα, φωνές, αλαλαγμοί, ήχοι από σπασίματα, και έντονη μυρωδιά καμένου και οσμή χημικών, με τα δάκρυα να ακολουθούν.
Απόλυτος πανικός. Ο Ρόρι βγήκε στη σκηνή και αυτό που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο. Δεκάδες ήτα αυτοί που ανεβήκαν στη σκηνή για να τον αγκαλιάσουν, ενώ οι απ` έξω, οι ταραχοποιοί, φαίνεται πως είχαν συνεχείς γύρους αντιπαράθεσης με τα ΜΑΤ της Χωροφυλακής, που δεν αστειεύονταν!
Εικόνες συγκλονιστικές. Στη σκηνή ο Ρόρι, με τους Τζέρι Μακ Αβόυ στο μπάσο, τον Μπρένταν Ο` Νηλ στο ντραμς και μερικούς ακόμη μουσικούς, τα έδινα όλα…..όπως και οι απ` έξω!
Σύντομα οι μυρωδιά των χημικών και φυσικά το τσούξιμο τα μάτια, άρχισαν να δημιουργού καταστάσεις ασφυξίας. Ήταν φανερό πως οι πολλοί που θέλαν να μπουν τζάμπα στο γήπεδο ήταν αποφασισμένοι, όπως και οι άλλοι, της Χωροφυλακής, που όταν λέγαν ΟΧΙ ήταν πιο σκληρό από αυτό του Μεταξά!
Δεν ξέρω πόσοι τα κατάφεραν και μπήκαν στο γήπεδο, μάλλον λίγοι, γιατί τα επεισόδια δεν σταμάτησαν καθ' όλη τη διάρκεια της συναυλίας.
Όταν τελείωσε η συναυλία, η κατάσταση ξέφυγε ακόμη πιο πολύ. Οι απ` έξω με πολλούς από τους από μέσα….όχι μόνο δεν φύγανε, αλλά ξεκίνησαν νέους γύρους έντασης και επεισοδίων με τα τότε ΜΑΤ. Το πράγμα χόντρυνε πολύ περισσότερο. Αυτοκίνητα και δίκυκλα έγινα στάχτη – ενώ μαγαζιά και είσοδοι κατοικιών, κυριολεκτικά «μπαρουτιάστηκαν».
Το τι είδαν τα μάτια μου! Και που να το περίμενα, χρόνια μετά, πως ως δημοσιογράφος πλέον - θα ζούσαν αντίστοιχες καταστάσεις. Η Φιλαδέλφεια, η Χαλκηδόνα, ο Περισσός, κάηκαν κυριολεκτικά εκείνο το βράδυ.
ΟΙ ΡΟΚΑΔΕΣ ΚΑΨΑΝΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, έγραψαν οι εφημερίδες την επομένη.
Μιλώντας στο Γιάννη Πετρίδη, ο Ρόρι Γκάλαχερ, έκανε λόγο για την πλέον δύσκολη στιγμή στην καριέρα του. «Δεν ήθελα να πεθάνω σε ένα γήπεδο στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω τι ακριβώς γινόταν. Ήμασταν βρεγμένοι και δακρυσμένοι όλοι μας».
Εκτιμάται πως εκείνη τη βραδιά στα Φιλαδέλφεια βρέθηκαν περισσότεροι από 45000 άνθρωποι -- που σκοπό είχαν να βρεθούν εντός για τη συναυλία. Λίγο καιρό μετά, κυκλοφόρησε παρανόμως μια μικρή ταινία, με τίτλο LIVE IN ATHENS.
Η καριέρα του Ρόρι, συνεχίστηκε για πολλά χρόνια ακόμη. Το έργο του αναγνωρίζεται ως εξαιρετικό και ο ίδιος ως μία από τις πλέον σημαντικές μορφές της ΚΛΑΣΙΚ ΡΟΚ ΣΚΗΝΗΣ!
Δυστυχώς, ο ίδιος είχε αυτοκαταστροφικές τάσεις. Χρόνια τα προβλήματά του με το αλκοόλ και άλλες εξαρτήσεις. Το `95 υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος, αλλά η ζημιά ήταν μη αναστρέψιμη! Πέθανε στις 14.6.1995 και τάφηκε στο κοιμητήριο SAINT OLIVER στο Κορκ. Κάθε χρόνο χιλιάδες είναι αυτοί που επισκέπτονται το τάφο του!
Εν ζωή κυκλοφόρησε 14 δίσκους, ενώ ακόμη 7 δισκογραφικές δουλειές, κυκλοφόρησαν μετά το θάνατό του.
Δύσκολα θα βρει κανείς άνθρωπο της Ροκ που να μην μιλήσει με σεβασμό για τον Ρόρι Γκάλαχερ.
Ακολουθήστε το antenna.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις!