ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
«Το μελανό στίγμα» ενός ήρωα
Η μέρα που ο Μιαούλης πυρπόλησε πολεμικά πλοία του Στόλου! Γράφει ο Γιάννης Αρβανίτης.
Ο Καποδίστριας αναλαμβάνοντας την εξουσία ως Κυβερνήτης (!) της χώρας, επιχείρησε να θέσει τις βάσεις, ώστε η μικρή ΕΛΛΑΣ ουσιαστικά να γίνει Κράτος!
Γνώριζε πως τα πάντα εξαρτιόνταν από τις εγγυήτριες δυνάμεις – Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία – που ναι μεν συναίνεσαν στην ίδρυση Κράτους, αλλά αυτό έγινε διότι εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους, ενώ η απόλυτη ένδεια πόρων και κάθε είδους παραγωγικής δομής, έκανε την Ελλάδα, απολύτως εξαρτώμενη!
Μεσούσης της Επανάστασης, ο τόπος ταλαιπωρήθηκε από τις εμφύλιες έριδες... τι έριδες, ουσιαστικά εμφύλιες διαμάχες! Η διχόνοια "χτύπησε" ακόμη και στην πλέον ιερή στιγμή για το αγωνιζόμενο Έθνος.
Αν κάποιος πίστευε ότι εκεί τελειώσανε όλα... ΗΤΑΝ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΣ!
Σιγά μην δέχονταν έτσι απλά χωρίς να αντιδράσουν οι αγωνιστές τα όσα ήταν αναγκαία να γίνουν, ώστε να αποκτήσει ο τόπος κρατική οντότητα!
Το έργο του Κυβερνήτη ήταν δύσκολο, καθώς ήταν σίγουρο πως ισχυρές προσωπικότητες δεν θα δέχονταν να «παραγκωνιστούν»!
Απέναντι στους «Απελευθερωτές»
Πολλοί ισχυροί οπλαρχηγοί σταθήκαν στο πλευρό του Καποδίστρια, ιδίως όσοι ανήκαν στη «φιλορωσική, φιλορωσικό κόμμα/πλευρά» -- Κολοκοτρώνης, Πλαπούτας, Τζαβέλας, Πανουργιάς, Μητροπέτροβας, Ζαΐμης, Τσαμαδός. Κοντά του βρλεθηκαν και προσωπικότητες από τις οικογένειες, Σισίνη, Μαυρομιχάλη, Κουντουριώτη, Τρικούπη, που να σημειωθεί στήριζαν τα αποκαλούμενα, φιλοαγγλικό και φιλογαλλικό κόμμα .
Η προσπάθεια ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, αλλά το μικρόβιο τη φυλής μας ξαναχτύπησε!
Σταδιακά άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα μεταξύ μελών που ασκούσαν εξουσία.
Είναι γνωστό πως οι προσπάθειες για τις μεταρρυθμίσεις και τη γενικότερη διακυβέρνηση του Κράτους – δεν θα βρίσκανε την απόλυτη στήριξη απ` όλους!
Ο Κυβερνήτης, βρέθηκε γρήγορα να έχει απέναντί του, ισχυρές φαμίλιες του τόπου -- και τι κυριότερο με πρόσωπα τα οποία πολέμησαν απ` άκρη σ` άκρη του τόπου, κερδίζοντας την πολυπόθητη Ελευθερία.
Διαβάζοντας πως μεταξύ αυτών, ήταν Μαυρομιχαλαίοι, Κουντουριώτηδες, Μαυροοκρδάτοι…. απλά τρομάζεις από το πώς θα αντιδράσουν, ξέροντας πως στο τόπο αυτό πολύ εύκολα κάποιος ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ της δικής του επανάστασης!
Οι αντίπαλοι του Καποδίστρια, άρχισαν να μιλούν για ανάγκη όχι μόνο να περιοριστεί….αλλά ακόμη και να φύγει αν χρειαζόταν!
Ο σπόρος της διχόνοιας είχε ρίζες γερές σε τούτα τα χώματα!
Η Μάνη και η Ύδρα, «σήκωσαν παντιέρα» κατά του Κυβερνήτη. Στη πρώτη υπήρχαν σκληροί πολεμιστές – και στη δεύτερη πολύ χρήμα, εξαιτίας της ναυτιλίας.
Σ` αυτούς του τόπους, οι τοπικοί άρχοντες ξεκίνησαν επαφές με άλλους, από την λεύτερη Ελλάδα, ηπειρωτική και νησιωτική! Η λέξη εξέγερση ακουγόταν όλο και πιο συχνά!
Η είδηση πως μαζί τους συντάχθηκε μια προσωπικότητα όπως ο Μιαούλης, προκάλεσε αίσθηση!
Ο Ναύαρχος, με απόφαση της Γ` Εθνοσυνέλευσης (1827), πριν την απελευθέρωση, είχε λάβει εντολή να πατάξει την πειρατεία στις Ελληνικές θάλασσες – κι ομολογούμενος τα είχε καταφέρει πολύ καλά. Φυσικά από τις αρχές του `28 και την άφιξη του Καποδ. στην χώρα, ο Μιαούλης είχε «ανανεώσει» την εντολή. Σταδιακά, εκτός από αυτό το στοίχημα, ο Ναύαρχος, πέτυχε να εδραιωθεί η Ελληνική κυριαρχία, στα νησιά του ΒΑ Αιγαίου (Χίος, Ψαρά), σε Σάμο και στα παράλια της ηπειρωτικής χώρας, όπως Ναύπακτο, Μεσολόγγι.
Το καλοκαίρι του 1831, ο Πετρόμπεης, ζήτησε από τους Μανιάτες, να εξεγερθούν – με την Κυβέρνηση να αναγκάζεται να αποστείλει δυνάμεις στρατιωτικές για τη καταστολή, κάτι που φυσικά ήταν αδύνατο να συμβεί!
Ταυτόχρονα, ο Ναύσταθμος του Πόρου, καταλαμβάνεται από ναύτες του Μιαούλη και του Τομπάζη – ώστε να μην κινηθούν δυνάμεις προς την Ύδρα, που επίσης είχε ΣΗΚΩΣΕΙ ΣΗΜΑΙΑ!
«ΤΙ ΕΚΑΝΕ Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ»
Ο Μιαούλης, ανέλαβε την ηγεσία του ναυστάθμου, καθώς κανείς από τους Κυβερνήτες των πλοίων δεν τόλμησε να βρεθεί απέναντι σε μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του Αγώνα του `21.
Οι τρεις ξένες δυνάμεις -- Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία -- δεν πίστευαν πως γινόταν κάτι τέτοιο στην χώρα! Υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί τους πήγαν στον Πόρο, είχαν επαφές με τους «επαναστατημένους» -- αλλά χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα. Ο Κυβερνήτης, αποτελούσε κόκκινο πανί κα δεν φαινόταν να υπάρχει πνεύμα ….έστω για μια απλή συνεννόηση!
Όπως ήταν αναμενόμενο και οι τρεις ξένοι στάθηκαν στο πλευρό της Κυβέρνησης, μάλιστα πλοία του απέκλεισαν το Πόρο και την Ύδρα. Μικρός αριθμός πλοίων του Ναυτικού υπό τον Κανάρη (!) – δεν έδειχνε πρόθεση υπακοής προς τους επαναστάτες. Το ενδεχόμενο, οι δύο κορυφαίες μορφές του αγώνα του `21 στη θάλασσα, να βρεθούν απέναντι…..τρόμαζε απλά!
Ρωσικό πλοίο επιτέθηκε σε πλοίο των επαναστατών βυθίζοντάς το. Η ενέργεια αυτή, αναμενόμενη αν σκεφτεί κανείς το παρελθόν του Κυβερνήτη.
Ο Μιαούλης αντέδρασε με τρόπο απίστευτο! Πυρπόλησε δύο πολεμικά πλοία, τα ΕΛΛΑΣ και ΥΔΡΑ – ενώ φέρεται να σκόπευε να ανατινάξει κτίρια τόσο στο Ναύσταθμο, όσο και στη πόλη του Πόρου.
ΗΤΑΝ 1 η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1831!
Ο ίδιο ο Κανάρης, ενημέρωσε την Κυβέρνηση για τα γεγονότα. Η είδηση προκάλεσε αρνητική αίσθηση σε όλη τη χώρα -- σε αντίθεση με τις εξεγερμένες περιοχές.
Μερικά χρόνια αργότερα ο Ναύαρχος δήλωσε μετανοιωμένος.
Λίγο καιρό μετά την πυρπόληση των πλοίων, η Κυβέρνηση, ανακοίνωσε πως οι υπεύθυνοι θα οδηγούνταν σε Δίκη, αλλά το γεγονός πως αυτοί θα έπρεπε να εντοπιστούν κι να συλληφθούν…..
Τελικά στα τέλη Σεπτεμβρίου του `31, ο Κυβερνήτης δολοφονήθηκε. Οι εμφύλιες έριδες…..σε μια νύχτα αποτέλεσαν παρελθόν!
ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Ο Ανδρέας Μιαούλης, ήταν γόνος σπουδαίας Υδραίικης οικογένειας. Ασχολήθηκε με τη ναυτιλία, αποκτώντας σημαντικό πλούτο.
Το ξέσκασμα της Επανάστασης 1821 – τότε ήταν 52 ετών – του έδωσε τη δυνατότητα να προσφέρει στον Αγώνα, όσα λίγοι.
Έδωσε πλοία, όπλα, πλήρωνε κόσμο, μα το κυριότερο, βρέθηκε απέναντι στους Οθωμανούς σε κάθε θάλασσα. Και τη ναυτοσύνη την κατείχε άριστα.
Του αποδόθηκε ο τίτλος του Αρχιναυάρχου του Ελληνικού Ναυτικού, κι ηγήθηκε του Στόλου στις ναυμαχίες των Πατρών, στη Σάμο, Γέροντα, Μεθώνη, κάβο Μπάμπα, Μεσολόγγι.
Στα χρόνια της Επανάστασης βρέθηκε με τα πλοία του σε κάθε Ελληνική θάλασσα, υποστηρίζοντας τον αγώνα.
Μετά τη δολοφονία Καποδίστρια, μαζί με τους Δημήτριο Πλαπούτα και Κωνσταντίνο Μπότσαρη, πήγαν στην Βαυαρία και προσέφεραν το Ελληνικό Στέμμα στο Όθωνα.
Πέθανε το 1835, ενώ οι απόγονοί του, τίμησαν για δεκαετίες το ΠΝ υπηρετώντας ως Αξιωματικοί, ενώ ο γιός του Αθανάσιος διετέλεσε και Πρωθυπουργός.
Κηδεύτηκε με μεγάλες τιμές, ενώ στα τελευταία του τον επισκέφτηκε σπίτι του ακόμη και ο Όθων, για να τον τιμήσει για την προσφορά του στο τόπο και το Έθνος.
Το μελανό στίγμα στην ζωή και την ‘καριέρα’ του, απέναντι στους αγώνες του…….
