ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Adios Fernando: "Ο Έλληνας από την Ισπανία"
Στις 31 Ιουλίου του 1990, έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός που «λάτρεψε» την Ελλάδα.
Πρόσωπο χαρακτηριστικό. Φωνή βροντερή, σχεδόν στεντόρεια. Παρουσία επιβλητική.
Ως Μανούσος Καλλέργης στη «Μάχη της Κρήτης», ως Τρύφων Πλατανιάς στην «28η Οκτωβρίου 1940», ως Δράμαλης στον «Παπαφλέσσα», ως Αλή Πασάς στους «Σουλιώτες» και ως Συνταγματάρχης στους «Τελευταίους του Ρούπελ», άφησε το στίγμα του στον ελληνικό κινηματογράφο. Ήταν οι πέντε ελληνικές ταινίες στις οποίες συμμετείχε την περίοδο 1970-1973.
Γνώριζε ελληνικά; Φυσικά και όχι.
Πριν έρθει στη χώρα μας είχε ήδη συμμετάσχει σε περισσότερες από 190 ταινίες στο εξωτερικό, κυρίως σε σπαγγέτι γουέστερν, υποδυόμενος συνήθως Μεξικανούς επαναστάτες, στρατιωτικούς ή κρατικούς αξιωματούχους.
Μέχρι το τέλος της ζωής του είχε συμμετάσχει συνολικά σε 232 ταινίες.
Ο Φερνάντο Σάντσο γεννήθηκε το 1916 στη Σαραγόσα και πέθανε στις 31 Ιουλίου 1990 στη Μαδρίτη.
«Μεξικανός» παντού…
Ο πατέρας του διατηρούσε εργαστήριο υαλουργίας και ο ίδιος εργάστηκε εκεί από μικρή ηλικία. Παράλληλα συμμετείχε ερασιτεχνικά στη θεατρική ομάδα που είχε ιδρύσει ο αδελφός του.
Το ταλέντο του ήταν εμφανές, χωρίς όμως αρχικά να αποφασίσει να ακολουθήσει επαγγελματικά την υποκριτική.
Ο Ισπανικός Εμφύλιος τον βρήκε να πολεμά στο πλευρό των εθνικιστικών δυνάμεων του Φράνκο, ενώ αργότερα υπηρέτησε ως αξιωματικός στην Αστυνομία της Καταλονίας.
Γύρω στο 1940 ξεκίνησε την καριέρα του στο ραδιόφωνο ως εκφωνητής και μίμος, ενώ έναν χρόνο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση.
Η επιβλητική φυσιογνωμία, η χαρακτηριστική φωνή και η υποκριτική του δυναμική τράβηξαν γρήγορα το ενδιαφέρον παραγωγών και σκηνοθετών.
Ξεχώρισε ιδιαίτερα σε ταινίες εποχής και πολεμικής δράσης. Από τον ισπανικό κινηματογράφο πέρασε στα ιταλικά σπαγγέτι γουέστερν, όπου καθιερώθηκε κυρίως σε ρόλους Μεξικανών.
Αργότερα συμμετείχε και σε μεγάλες διεθνείς παραγωγές, όπως ο «Λόρενς της Αραβίας» και ο «Βασιλιάς των Βασιλέων».
Η αναγνώρισή του ήταν μεγάλη, κυρίως λόγω της αδιάκοπης παρουσίας του στον κινηματογράφο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο το 1965 συμμετείχε σε 13 ταινίες.
Στην Ελλάδα
Το 1970 ήρθε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στη «Μάχη της Κρήτης», καθώς ο παραγωγός Τζέιμς Πάρις συνεργαζόταν με ισπανική εταιρεία παραγωγής.
Συνολικά συμμετείχε σε πέντε ελληνικές ταινίες, αφήνοντας έντονο το αποτύπωμά του.
Παρότι δεν μιλούσε ελληνικά, το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε με επιτυχία. Τη φωνή του απέδωσαν ο Γιώργος Βελέτζας και ο Δημήτρης Μπισλάνης, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να αντιλαμβάνονται ότι ο Σάντσο δεν ήταν Έλληνας.
Είτε υποδυόταν Έλληνα είτε Τούρκο, η παρουσία του στην οθόνη ήταν πειστική και ουσιαστική.
Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα απέφευγε τη δημοσιότητα και τις πολλές κοινωνικές επαφές.
Παράλληλα, συνέχιζε να συμμετέχει σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές στην Ισπανία.
Μετά την πτώση της δικτατορίας γράφτηκαν αρκετά για τις υποτιθέμενες συμπάθειές του προς το καθεστώς, αλλά και για φερόμενους όρους που έθετε σχετικά με τους συμπρωταγωνιστές του. Οι αναφορές αυτές βασίζονταν κυρίως στο παρελθόν του ως μαχητή των δυνάμεων του Φράνκο.
Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί, πάντως, δεν επηρέασαν την καριέρα του. Επιστρέφοντας στην Ισπανία συνέχισε να εργάζεται στον κινηματογράφο και την τηλεόραση μέχρι λίγο πριν από τον θάνατό του, στις 31 Ιουλίου 1990.
