ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Μάτι: Η απόλυτη τραγωδία οκτώ χρόνια μετά...
Έξι ώρες «στον αέρα» για να ενημερωθεί ο κόσμος, ψύχραιμα και σωστά!
Άκουσε το άρθρο
Τίποτα δεν προμήνυε το πρωινό της 23ης Ιουλίου του 2018, πως η ημέρα αυτή, θα «καταγράφονταν στα κατάστιχα της ιστορίας του τόπου», ως ημέρα μνήμης εξαιτίας της τραγωδίας από την πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική.
Για όλους εμάς στα media, που έτυχε να δουλεύουμε εκείνη τη μέρα – και μάλιστα να εμπλακούμε ρεπορταζιακά – είναι μια μέρα που δύσκολα θα ξεχαστεί!
ΑΠΟ ΚΙΝΕΤΑ……
Το πρωί, η Αττική τέθηκε σε συναγερμό εξαιτίας της πυρκαγιάς που ξέσπασε στην Κινέτα. Λόγω των ανέμων πήρε διαστάσεις, απειλώντας κατοικημένες περιοχές, υποδομές και επιχειρήσεις.
Από την Πυροσβεστική και τους ΟΤΑ, υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση, ώστε από τη μια να προστατευτούν ανθρώπινες ζωές ….κι απ` την άλλη, περιουσίες!
Για ώρες δινόταν μάχη σκληρή, καθώς ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος προς τις δυνάμεις κατάσβεσης.
Για μένα ήταν μια δύσκολη μέρα – οικογενειακοί λόγοι κι είχα ενημερώσει πως θα απουσίαζα από την εργασία μου. Από το σπίτι μου παρακολουθούσα, «κυριολεκτικά στα κάρβουνα καθόμουν» τις προσπάθειες των δυνάμεων κατάσβεσης, αλλά και τον αγώνα των συναδέρφων μου για ενημέρωση του κόσμου, τηλεθεατών, αναγνωστών και ακροατών.
ΧΤΥΠΑ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Κάποια στιγμή προς το μεσημέρι χτύπησε το κινητό μου. Ήταν η Δ.. μία εκ των αρχισυντακτών τότε στον ΑΝΤ1 – που πριν προλάβει να μου πει τι ήθελε της είχα απαντήσει….ΕΡΧΟΜΑΙ μη λες τίποτα!
Περνώντας τη γέφυρα της Αττικής οδού στην Κάντζα, το μάτι μου έπεσε βάθος στον ορίζοντα, στην Πεντέλη.
Είδα καπνό και γενικά μια εικόνα που δεν μου άρεσε καθόλου. Κάλεσα ως διαπιστευμένος αστυνομικός ρεπόρτερ στην Π.Υ για να ενημερωθώ. Μου απάντησαν πως δεν είχαν εικόνα, καθώς «τώρα θα φτάνανε το οχήματά τους. Τι βλέπετε κ. Αρβανίτη με ρώτησαν, ξέροντας πως μιλούσαν με άτομο ….«ειδικό στις δασικές πυρκαγιές». ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΘΕΜΑ…..τους απάντησα, στείλτε κόσμο!
Ήδη στο γραφείο του ΑΝΤ1 στα Σπάτα, είχε φτάσει ο οπερατέρ μου ο Γιάννης ο Γκιάτης. Φύγαμε αμέσως για τη περιοχή Νταού Πεντέλης, αν και ο καπνός είχε χαθεί προς τα Ανατολικά…
Αλλάξαμε δρομολόγιο για Βουτζά. Εκεί «είχε πέσει το μέτωπο».
ΥΓ: Θυμίζω πως το κακό ξεκίνησε, όταν ένας ηλικιωμένος, παρά τον αέρα, έβαλε φωτιά για να κάψει κλαδιά έξω από το οικόπεδό του…
ΣΤΗ Λ. ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
Στο μεταξύ ήμασταν σε συνεχή ροή μεταδίδοντας εικόνα από Κινέτα, ενώ εγώ τηλεφωνικά, έδωσα εικόνα (δις) για την Πεντέλη.
Στο κόμβο Ραφήνας στη Λ. Μαραθώνος, αφήσαμε το αυτοκίνητο και το κόψαμε ποδαράτοι.
Εγώ με την τσάντα μου στον έναν ώμο, τις μπαταρίες στον άλλο, κι ο Γιάννης με την κάμερα και τη συσκευή για την ζωντανή σύνδεση, κρεμασμένη στην πλάτη!
Ανεβήκαμε σ` ένα βυτιοφόρο νερού, που μας άφησε λίγο πριν το Βουτζά. Εικόνα... απελπιστική. Καπνός κι ένας αέρας να φυσά από τα Δυτικά συνεχώς, με ένταση 6Β+.
Η Μαραθώνος ήταν το «φράγμα» που οι πυροσβέστες ήλπιζαν πως θα έκοβαν τη φωτιά, ώστε να μην περάσει προς Μάτι. Ξέραν πως εκεί το παιχνίδι θα είχε χαθεί!
ΕΔΩ ΤΗΝ ΚΟΒΟΥΜΕ ΦΩΝΑΖΑΝ ΟΙ ΕΠΙΚΕΦΑΛΕΙΣ!
Αγώνας σκληρός δινόταν…..αλλά το πράγμα φαινόταν!
Το βυτίο ανήκε στον ξάδερφό μου τον Ηλία, «δεσμευμένο μαζί με άλλα» όταν έχει συμβάν και δίπλα – δίπλα, έδινε ο καθένας τον δικό του αγώνα, ξέροντας πως πίσω….. οι δικοί μας θα ήταν στα κάγκελα! Το είχαν ζήσει όμως πολλές φορές αυτό!
ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΥ ΕΙΠΑ..... και δυστυχώς έτσι κι έγινε!
Θυμάμαι λίγο μετά από ένα συγκρότημα Σχολείων στη Μαραθώνος, το πύρινο ποτάμι να περνά απέναντι προς Μάτι.
Η τραγωδία ήταν δεδομένη. Τόπος με πολύ κόσμο, τόπος άναρχα και άτσαλα δομημένος, χωρίς σωστό οδικό δίκτυο, χωρίς, χωρίς, χωρίς….
Κάποια στιγμή, συνειδητοποιούμε με τον Ηλία, πως έχουμε ξεμείνει κάπου…. μόνοι μας.
ΛΙΑ ΤΟΥ ΛΕΩ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΑΘΟΥΜΕ!
Μερικές δεκάδες μέτρα μακρύτερα, οι πυροσβέστες έδιναν νέα μάχη με δύσκολες συνθήκες.
Εγώ πάντα στον αέρα, με τον Λευτέρη αν θυμάμαι καλά -- «το έργο το είχαμε δει πολλές φορές» -- να περιγράφω ζωντανά το κακό που γινόταν!
ΤΗ ΣΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;
Δελτίο γύρω στις 19:00 με την Ρίτσα στο στούντιο! Εγώ κι ο Γιάννης, είχαμε οπισθοχωρήσει καμιά 700ρια μέτρα από το αρχικό σημείο.
Αριστερά και δεξιά φλόγες, ο άνεμος να συνεχίζει να φυσά χωρίς σταματημό – κι εκτός από τους πυροσβέστες κι εμάς τους δυο….κανείς άλλος!
Ο ΛΙΑΣ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΡΤΩΣΕΙ.
Έβλεπα σπίτια να καίγονται, κάτω από τη Μαραθώνος, τις φλόγες να κατακαίνε ότι έβρισκαν μπροστά τους….. γενικά μια κατάσταση δύσκολη.
Μίλαγα συνεχώς, έλεγα αυτά που γίνονταν, χωρίς να κρύβω κάτι…. Παρότι μέσα μου έλεγα πως κάπου εκεί κοντά θα είχε γίνει μεγάλο κακό! Και δυστυχώς είχα δίκιο!
Ξαφνικά ….να σου ένας τύπος με στολή, πυρίμαχη….σαν αστροναύτης. Εθελοντής ήταν που άρπαξε μια μάνικα και αδιαφορώντας για το θερμικό φορτίο, προσπαθούσε να σβήσει.
Οι φλόγες είχαν περισφίξει μια εκκλησία. Ήμασταν στον αύλιο χώρο για ώρα. Το παλεύουν Ρίτσα της λέω, να μην καεί ο Ναός.
Έτρεξα απέναντι που η φωτιά είχε περάσει σε άλλο σημείο του οικισμού. Καιγόντουσαν σπίτια κι εκεί!
Ξαναγύρισα στην εκκλησία. ΓΙΑΝΝΗ ΣΩΘΗΚΕ Ο ΝΑΟΣ; ΤΗ ΣΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;
«Ναι της απάντησα. Η Ανάληψη είναι και σώθηκε με ψευτοζημιές!»
Η Μαραθώνος είχε «καθαρίσει»… αφού οι φωτιά είχε περάσει προς Μάτι όπου γραφόταν η τραγωδία. Αριστερά μέτωπο δεν είχε…..δεξιά ήταν προς τα Ανατολικά, χαμηλά κοντά στη θάλασσα!
Μόλις μερικά στενά περπατήσαμε πριν μας μπλοκάρουν αστυνομικοί και πυροσβέστες. Είχαν εντοπιστεί οι πρώτοι νεκροί! Σε αυλές και σε δρόμους. Αλλοίμονο…τέτοιος χαλασμός να έχει γίνει!
ΕΤΡΕΞΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ
Είχαμε ξαναφτάσει κοντά στο κόμβο του Βουτζά, με τα πληρώματα περιπολικών να έχουν κόψει τη κυκλοφορία προς το εσωτερικό του οικισμού.
Το πύρινο ποτάμι είχε περάσει από τη μια άκρη ως την άλλη….έχοντας σκορπίσει πολύ κακό!
Κάποιοι με αυτοκίνητα, είχαν φτάσει στο σημείο, με νερά, κρουασάν, μπισκότα, χυμούς….
Α ναι…..κάποιοι άλλοι με ένα ανοιχτό τζιπ, πέρασαν από την άλλη πλευρά για να δώσουν τα ίδια σε πυροσβέστες και εθελοντές.
Άκουσα μια συνομιλία από τον ασύρματο ενός αξιωματικού της ΠΟΥ -- «ναι, ναι και στην οδό…. Έχουμε συμβάν -- και στην οδό …. Όπως κι εκεί που, μας είπε ο…… …..κι εκεί πως το είπε ο ….;
ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΟΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΕΝΤΟΠΙΣΤΕΙ ΝΕΚΡΟΊ!
Τι να πεις στο αέρα, έπρεπε να το τσεκάρεις με τα μάτια σου….έστω να στο πει επισήμως η ΠΥ.
Και δυστυχώς αυτό θα ξεκινήσει κάποια ώρα αργότερα!
Και μέχρι το επόμενο απόγευμα….η λίστα θα μεγάλωνε πολύ.
Μου έμεινε αλησμόνητη η εικόνα, γύρω στις 21:00 – όταν είδα στη Μαραθώνος να φτάνουν με τις σειρήνες να ουρλιάζουν – γύρω στα 15 πυροσβεστικά οχήματα, μαζί με μερικά περιπολικά και κάμποσα ασθενοφόρα.
Το κακό είχε γίνει όμως!
ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΙΤΣΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΒΓΕΙ. ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ……ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΑ….
Πήγαμε σ` ένα μαγαζί που είχε ρεύμα….το μοναδικό στη περιοχή για να φορτίζουμε μπαταρίες. «Τη κάτσαμε» είχε γεννήτρια και δεν θα καταφέρναμε κάτι ουσιαστικό.
Α ναι …..κάπου εκεί κόπηκε η ζωντανή σύνδεση ….λόγο μπαταριών. Πήγαμε Ραφήνα και από το Γραφείο μας είχαν στείλει άλλες.
Εκεί ο κόσμος είχε δείξει και πάλι τι σημαίνει, «συντρέχω όπου έχουν ανάγκη» -- συγκεντρώνοντας νερά, χυμούς, τρόφιμα….
Ξαναβγήκα ζωντανό 1 ώρα μετά….. ΑΦΗΣΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ το τι έπρεπε να πω! Το τι είχε γίνει δηλαδή!
ΘΥΜΑΣΑΙ ΡΙΤΣΑ!
ΥΓ: 104 ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΟΥΤΖΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΟΙ ΕΓΚΑΥΜΑΤΙΕΣ
ΥΓ: ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ. ΣΕ ΒΟΥΤΖΑ ΚΑΙ ΜΑΤΙ. Ο ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΤΑΝ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΡΟΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ. ΒΓΗΚΑ ΖΩΝΤΑΝΑ 18 ΦΟΡΕΣ. ΑΠΟ 18 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ. ΣΕ ΟΛΑ ΕΙΧΑΝ ΕΝΤΟΠΙΣΤΕΊ ΝΕΚΡΟΊ!
Ακολουθήστε το antenna.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις!
