Έρευνες
Οι "πελάτες" του Ντίλιαν: Spyware μόνο για κράτη ή και για ιδιώτες;
Απαντώντας αυτό το ερώτημα θα μπορούσε κανείς να βγάλει συμπεράσματα σχετικά με το εάν υπήρξε κυβερνητική εμπλοκή στο σκάνδαλο των παρακολουθήσεων στην Ελλάδα. Η νέα έρευνα του ant1news.gr αντλώντας στοιχεία από διαρροές, δικαστικές υποθέσεις και δημόσια προσβάσιμες πηγές, επιχειρεί να ρίξει φως στο “πελατολόγιο” των εταιρειών που συνδέονται με τον ιδρυτή της Intellexa τα τελευταία 15 χρόνια.
Άκουσε το άρθρο
του Χάρη Καρανίκα
Στις 26 Φεβρουαρίου 2026 το Β' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, έκρινε ενόχους τέσσερις ιδιώτες που συνδέονται με το δίκτυο της εταιρείας Intellexa για παραβίαση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών, επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης προσωπικών δεδομένων και παράνομη πρόσβαση σε πληροφοριακά συστήματα και δεδομένα. Επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης 126 ετών, εκ των οποίων τα 8 έτη είναι εκτιτέα, και δόθηκε αναστολή εν αναμονή της εκδίκασης της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο δεν έκλεισε την υπόθεση. Αντιθέτως, διέταξε νέες εισαγγελικές έρευνες, ανοίγοντας πλέον νομικά τον δρόμο ώστε να εξεταστεί το ενδεχόμενο άσκησης διώξεων για το βαρύτερο κακούργημα της κατασκοπείας.
Στις 24 Μαρτίου του 2026, στον απόηχο της καθαρογραφής της καταδικαστικής απόφασης του δικαστηρίου για το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα, ο πρωτόδικα καταδικασμένος ιδρυτής της Intellexa Ταλ Ντίλιαν προχώρησε σε μία στοχευμένη δημόσια παρέμβαση. Μέσω αποκλειστικής δήλωσης στο ερευνητικό μέσο Inside Story και στην τηλεοπτική εκπομπή Mega Stories, ο Ντίλιαν υπεραμύνθηκε της νομιμότητας των πρακτικών της εταιρείας του.
Ο κεντρικός πυρήνας της επιχειρηματολογίας του στηρίζεται στον πάγιο ισχυρισμό του ότι το λογισμικό Predator παρέχεται νόμιμα και αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένες κυβερνητικές και αστυνομικές αρχές. Όπως ισχυρίζεται, η Intellexa απλώς κατασκευάζει και πουλάει την τεχνολογία, ενώ ο εκάστοτε κρατικός πελάτης έχει την αποκλειστική ευθύνη για την επιλογή των στόχων και τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων παρακολούθησης.
Ο Ντίλιαν δήλωσε επίσης τα εξής: “Ο Νίξον έχασε την προεδρία του στην υπόθεση Watergate επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπής”. Με τη φράση αυτή, υπονόησε σαφώς ότι επιχειρείται μια οργανωμένη συγκάλυψη από πολιτικά πρόσωπα, προειδοποιώντας για τις συνέπειες τέτοιων ενεργειών.
Επιπλέον, ξεκαθάρισε τη στάση του αναφέροντας ότι θεωρεί έγκλημα την παρακολούθηση από ιδιώτες, αλλά πως είναι “ακόμα πιο σοβαρό έγκλημα να οργανώνεται μια συνωμοτική εγκληματική πράξη για να στείλει αθώους ανθρώπους στη φυλακή προκειμένου να καλυφθούν πολιτικές αρχές”. Κατέληξε μάλιστα λέγοντας ότι δεν προτίθεται να γίνει ο “αποδιοπομπαίος τράγος” της υπόθεσης, προαναγγέλλοντας την προσφυγή του σε διεθνείς θεσμούς.
Πλέον βασικό σημείο των δηλώσεών του ήταν η αμφισβήτηση του πορίσματος του Αρείου Πάγου, κατά το οποίο δεν προέκυψαν στοιχεία εμπλοκής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ή της κυβέρνησης στην υπόθεση των υποκλοπών. Υπενθυμίζεται ότι οι στόχοι παρακολούθησης με το Predator που εντοπίστηκαν στην Ελλάδα ήταν 116 και ότι σχεδόν για 1 στους 3 στόχους είχε εκδοθεί και επίσημη διάταξη παρακολούθησης από την ΕΥΠ για λόγους “εθνικής ασφάλειας”. Σημαντική λεπτομέρεια: από αυτούς τους 27 κοινούς στόχους, οι 22 παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ το ίδιο ή σε κοντινό χρονικό διάστημα με την απόπειρα παγίδευσης του κινητού τους με το Predator. Ανάμεσα στους 27 κοινούς στόχους συμπεριλαμβάνονταν υπουργοί της κυβέρνησης, υψηλόβαθμα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας καθώς και στελέχη της Αστυνομίας και των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ένα από τα κύρια ερωτήματα που προκύπτουν για την υπόθεση είναι το εξής: οι εταιρείες του Ντίλιαν πουλάνε spyware μόνο σε κρατικές αρχές, όπως ισχυρίζεται ο ιδρυτής της Intellexa, ή και σε ιδιώτες; Απαντώντας αυτό το ερώτημα θα μπορούσε κανείς να βγάλει συμπεράσματα σχετικά με το εάν υπήρξε κυβερνητική εμπλοκή στο σκάνδαλο των παρακολουθήσεων στην Ελλάδα. Η νέα έρευνα του ant1news.gr αντλώντας στοιχεία από διαρροές, δικαστικές υποθέσεις και δημόσια προσβάσιμες πηγές, επιχειρεί να ρίξει φως στο “πελατολόγιο” των εταιρειών spyware που συνδέονται με τον Ντίλιαν από το 2010 και μετά και να εντοπίσει εάν συνεργάζονται μόνο με εξουσιοδοτημένες κυβερνητικές αρχές ή και με ιδιωτικές εταιρείες.
Ανάμεσα στα έγγραφα που περιήλθαν σε γνώση του ant1news.gr ήταν και μία αγωγή, η οποία κατατέθηκε τον Δεκέμβριο του 2020 στο Οικονομικό Τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Τελ Αβίβ από πρώην συνεργάτη της Intellexa. Ο εν λόγω πρώην συνεργάτης ήταν ένας από τους συνιδρυτές της Cytrox, της εταιρείας που δημιούργησε το λογισμικό παρακολούθησης Predator, η οποία εντάχθηκε στον όμιλο συμφερόντων του Ταλ Ντίλιαν. Ο πρώην συνεργάτης διεκδικούσε αποζημίωση ισχυριζόμενος ότι ο Ντίλιαν και άλλοι μέτοχοι προχώρησαν σε παράνομες και τεχνητές μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων το καλοκαίρι του 2020, προκειμένου να απομειώσουν το ποσοστό των μετοχών του από το 4,055% στο 0,4055%. Ζητούσε δηλαδή τα χρήματα που του αναλογούσαν από την πραγματική αξία της εταιρείας, η οποία, σύμφωνα με όσα ισχυριζόταν στην αγωγή, εκτιμούνταν στα 100 εκατομμύρια δολάρια.
Η δουλειά του πρώην συνεργάτη ήταν η αναζήτηση, ο εντοπισμός και η αγορά ψηφιακών "αδυναμιών". Για να μπορέσει ένα λογισμικό παρακολούθησης όπως το Predator να “μολύνει” το κινητό τηλέφωνο ενός στόχου, χρειάζεται έναν συνδυασμό από κενά ασφαλείας στα λειτουργικά συστήματα των κινητών συσκευών, όπως το Android της Google ή το iOS της Apple. Για να παραβιαστεί ένα κινητό από λογισμικό παρακολούθησης απαραίτητη είναι μια "αλυσίδα μόλυνσης", που για να κάνει τη δουλειά της πρέπει να εκμεταλλευτεί αδυναμίες των λειτουργικών συστημάτων των κινητών, άγνωστες στις κατασκευάστριες εταιρείες. Αυτά τα κενά ασφαλείας είναι τρομερά δυσεύρετα και κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια στην παγκόσμια αγορά. Σύμφωνα με έγγραφα της ευρωπαϊκής κυβερνο-ομάδας αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών CERT-EU, η αξία ενός πλήρους σετ “αδυναμιών” για Android το 2019 μπορούσε να φτάσει έως και τα τα 2,5 εκατομμύρια δολάρια.
Η Intellexa, η οποία τότε δεν διέθετε εσωτερική ομάδα ερευνητών για τον εντοπισμό τέτοιων κενών ασφαλείας, εξαρτιόταν από τις ικανότητες του πρώην συνεργάτη, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ιδίου. Εκείνος, όπως υποστηρίζει, μέσω των επαφών του, κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα το 2019 να συγκεντρώσει ολόκληρη την “αλυσίδα αδυναμιών” για το Android. Και με αυτό τον τρόπο, όπως υπονοεί, μετέτρεψε την Intellexa σε “παίκτη” της αγοράς των spyware.
Από τους ισχυρισμούς του στην αγωγή, καθίσταται σαφές ότι ο πρώην συνεργάτης δεν έτρεφε τα καλύτερα αισθήματα για τον Ντίλιαν. Ο ενάγων υποστήριζε πως του "έφαγε" τεράστια χρηματικά ποσά μέσω μιας περίπλοκης μεθόδευσης, “απογυμνώνοντάς” τον από το μερίδιό του. Ο τρόπος που περιέγραφε τον Ντίλιαν στο δικαστικό έγγραφο ήταν ενδεικτικός της ρήξης: Τον χαρακτήριζε ως έναν “πολύχρωμο” τύπο, ο οποίος αποστρατεύτηκε από τον ισραηλινό στρατό υπό αμφίβολες και μυστήριες συνθήκες, έπειτα από έρευνα της στρατιωτικής αστυνομίας για παρατυπίες. Στην αγωγή, ο πρώην συνεργάτης υποστήριζε ότι ο Ντίλιαν διαχειριζόταν τις επιχειρήσεις του με “χειριστικό και ανάρμοστο τρόπο”.
Επιπλέον, τον κατηγορούσε ότι μετακινείται διαρκώς, ιδρύοντας νέες εταιρείες-φαντάσματα σε διάφορες χώρες με σκοπό να κάνει ύποπτες συμφωνίες και να πλουτίσει “ανέντιμα εις βάρος των άλλων”. Σύμφωνα με την αγωγή, ο Ντίλιαν και συνεργάτες του είχαν στήσει έναν παγκόσμιο λαβύρινθο από εταιρείες-κελύφη σε διάφορες χώρες, όπως οι Βρετανικές Παρθένες Νήσοι, η Ιρλανδία, η Κύπρος, η Ελβετία, η Μάλτα και η Βόρεια Μακεδονία. Αυτή η “πυραμίδα εταιρειών” φέρεται, σύμφωνα με τον πρώην συνεργάτη, να δημιουργήθηκε για την απόκρυψη των τεράστιων κερδών της εταιρείας, τη μεταφορά τεχνολογιών και κεφαλαίων από χώρα σε χώρα και για την παράκαμψη αυστηρών ελέγχων των αμυντικών εξαγωγών.
Παρά το “μένος” του, όποτε ο πρώην συνεργάτης αναγκάζεται να περιγράψει μέσα στην αγωγή το πελατολόγιο των εταιρειών που συνδέονται με τον Ντίλιαν, οι αναφορές του παραμένουν σταθερές σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Ακολουθεί μετάφραση από το πρωτότυπο δικαστικό έγγραφο: “Με βάση τις “αδυναμίες” που απέκτησε ο ενάγων για τον Όμιλο Aliada, ο Όμιλος Aliada κατασκεύασε ένα πλήρες προϊόν το οποίο παρουσίασε (και σε πολλές περιπτώσεις πούλησε επίσης) σε πελάτες σε πολλές χώρες, μεταξύ άλλων σε Περσικό Κόλπο, Νοτιοανατολική Ασία, Ευρώπη, πρώην ΕΣΣΔ, και άλλες χώρες". Τα ίδια πάνω κάτω επαναλαμβάνονται σε επόμενη παράγραφο της αγωγής: “Το πλήρες προϊόν επιθετικού κυβερνοχώρου του Ομίλου Aliada παρουσιάστηκε και επιδείχθηκε με το εμπορικό σήμα 'Intellexa' σε πελάτες σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Περσικού Κόλπου, της Νοτιοανατολικής Ασίας, της Ευρώπης και των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ, και άλλων χωρών.
Οι παρουσιάσεις [...] οδήγησαν σε σημαντικές επιχειρηματικές επαφές με πολλούς παράγοντες”. Σε άλλο σημείο της αγωγής διευκρινίζεται ότι πωλήσεις από εταιρείες γίνονταν σε “πελάτες του Ομίλου στον τομέα των πληροφοριών (συμπεριλαμβανομένων χωρών του Περσικού Κόλπου)”. Αναλύοντας τα παραπάνω, φαίνεται ότι όταν ο πρώην συνεργάτης περιγράφει τους πελάτες της Intellexa, κάνει αναφορά σε “χώρες” και “στον τομέα των πληροφοριών”. Πουθενά στο 23σέλιδο έγγραφο που κατατέθηκε στο δικαστήριο του Τελ Αβίβ δεν εντοπίστηκε κάποιο στοιχείο για πώληση λογισμικού παρακολούθησης σε ιδιώτες, πολυεθνικές ή ιδιωτικές εταιρείες.
Η έλλειψη αυτής της αναφοράς φαίνεται να ενισχύει τον ισχυρισμό του Ντίλιαν περί διάθεσης spyware σε κρατικές αρχές. Ιδίως αν λάβουμε υπόψη τα βαθύτερα κίνητρα του πρώην συνεργάτη, ο οποίος ήταν εχθρικός απέναντι στον Ντίλιαν και ο βασικός σκοπός της αγωγής του ήταν να διεκδικήσει μια αποζημίωση εκατομμυρίων. Η αποζημίωση αυτή υπολογιζόταν με βάση το συνολικό μέγεθος και τα προσδοκώμενα έσοδα της Intellexa, την οποία ο ενάγων αποτιμούσε στα 100 εκατομμύρια δολάρια, ζητώντας το 4% που του αναλογούσε, ήτοι περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια.
Εάν η Intellexa είχε “ανοίξει δουλειές” με ιδιώτες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις, αυτό θα σήμαινε πρόσθετες ροές εσόδων για τον Όμιλο, οι οποίες θα αύξαναν τη συνολική αξία του και κατά συνέπεια θα αυξανόταν και η αποζημίωση που διεκδικούσε ο πρώην συνεργάτης. Με λίγα λόγια, ο τελευταίος θα είχε κάθε κάθε λόγο να συμπεριλάβει στην αγωγή του όλες τις πιθανές πηγές “πελατείας”, ακόμα και ιδιωτικές, για να μεγιστοποιήσει την εκτίμηση της αξίας της εταιρείας. Επιπρόσθετα, το επιθετικό κυβερνολογισμικό θεωρείται και στρατιωτικό όπλο, καθώς εμπίπτει στη νομοθεσία για τα είδη διπλή χρήσης. Η πώλησή του σε ιδιώτες απαγορεύεται από διεθνείς συνθήκες και εθνικούς νόμους εξαγωγών. Αν ο Ντίλιαν είχε περάσει αυτή την κόκκινη γραμμή, ο πρώην συνεργάτης ενδεχομένως να το είχε χρησιμοποιήσει ως "όπλο" στην αγωγή του για να αποδείξει την παράνομη συμπεριφορά της διοίκησης, ενισχύοντας τη θέση του.
Η επαγγελματική πορεία του Ντίλιαν στον κόσμο της ψηφιακής κατασκοπείας ξεκίνησε πολύ πριν την Intellexa, με τη δημιουργία της Circles το 2011. Η Circles ειδικευόταν στην εκμετάλλευση των αδυναμιών του πρωτοκόλλου SS7 στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση επικοινωνιών.
Από το 2010, γύρω από τα επιχειρηματικά συμφέροντα του Ντίλιαν άρχισε να χτίζεται ένα δαίδαλος offshore εταιρειών μέσω της Trident Trust, του παρόχου εξωχώριων εταιρικών υπηρεσιών του οποίου εσωτερικά έγγραφα διέρευσαν στην Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ). Από αυτή τη διαρροή φαίνεται ότι το περιβάλλον του Ντίλιαν εκείνη την περίοδο είχε επιδοθεί στη δημιουργία offshore εταιρειών όπως η Slarens Trading Limited, η Chadera Enterprises, η Arashnya Enterprises και άλλες. Σε αυτά τα έγγραφα, ο Ντίλιαν εμφανίζεται ως η κύρια επαφή της Circles LTD στη Λεμεσό, ενώ σε έγγραφο της Slarens Trading Limited προσδιορίζεται ως ιδιοκτήτης, με επάγγελμα “σύμβουλος στον τομέα των τηλεπικοινωνιών”.
Σύμφωνα με έγγραφα που διέρρευσαν και δημοσίευσε ο ιστότοπος Alaraby.co.uk , από τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο του 2014 η εταιρεία CT Circles εξέδωσε τρία τιμολόγια ύψους 2,75 εκατομμυρίων δολαρίων έκαστο προς ιδιωτική συμβουλευτική εταιρεία στο Άμπου Ντάμπι για το σύστημα παρακολούθησης "Circles full solution". Έκθεση του καναδέζικου πανεπιστημιακού κυβερνο-εργαστηρίου Citizen Lab -το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο και στις αποκαλύψεις για το Predator στην Ελλάδα- αναφέρει ότι η εν λόγω ιδιωτική εταιρεία ενδεχομένως να ήταν ένα “όχημα” συνδεόμενο με το περιβάλλον της κυβέρνησης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, καθώς μοιραζόταν την ίδια ταχυδρομική θυρίδα και τον ίδιο αριθμό φαξ με επιχείρηση υπό τον έλεγχο του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας. Δηλαδή, κάτι σαν αγωγός για να προμηθευτούν κρατικές υπηρεσίες των ΗΑΕ τεχνολογίες παρακολούθησης. Μάλιστα, στη διαρροή εμφανίζονται και ηλεκτρονικά μηνύματα στα οποία φαίνεται ότι τον Αύγουστο του 2014, στέλεχος του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΑΕ ζητούσε από τη Circles δοκιμαστικές παρακολουθήσεις στόχων, επιβεβαιώνοντας ότι ο τελικός χρήστης ήταν κρατικές υπηρεσίες και όχι απλώς μια ιδιωτική συμβουλευτική εταιρεία.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Ντίλιαν και οι συνεργάτες του πούλησαν την Circles στο αμερικανικό fund Francisco Partners έναντι 130 εκατομμυρίων δολαρίων, όπως αναφέρθηκε σε ισραηλινό μέσο. Η εξαγορά πραγματοποιήθηκε μέσω κυπριακής εταιρείας συμμετοχών, η οποία απέκτησε τις μετοχές της CT Circles και της CS Circles. Στη συνέχεια, υπήρξε συγχώνευση με τον όμιλο NSO Group, τον κατασκευαστή του διαβόητου spyware Pegasus, δημιουργώντας την “ομπρέλα” της Q Cyber Technologies.
Τα χρόνια που ακολούθησαν μετά την εξαγορά δεν εντοπίζονται στα έγγραφα που διέρρευσαν πωλήσεις προς ιδιωτικές εταιρείες. Για παράδειγμα, την περίοδο 2016-2017 ο όμιλος άρχισε να συνάπτει συμφωνίες απευθείας ή μέσω αποκλειστικών αντιπροσώπων του με κρατικούς φορείς, όπως η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών των ΗΑΕ.
Παρά την πώληση των εταιρειών, ο Ντίλιαν δεν απομακρύνθηκε από το προσκήνιο. Η εμπλοκή του φαίνεται να προκύπτει από φορολογικά του έγγραφα στην Κύπρο. Σύμφωνα με πληροφορίες, το 2017 ο Ντίλιαν συνέχιζε να μισθοδοτείται από την CS Circles και είχε από την εταιρεία ετήσιες αποδοχές αρκετών δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Κάτι που δείχνει ότι παρέμενε στέλεχος του “συστήματος” και μετά την εξαγορά από το fund και τη συγχώνευση.
Δύο χρόνια μετά την αγωγή του πρώην συνεργάτη και ενώ είχε αποκαλυφθεί το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων με Predator στην Ελλάδα, δημοσιογραφική έρευνα του Inside Story σε συνεργασία με την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz και το ερευνητικό μέσο με έδρα την Ολλανδία Lighthouse Reports αποκάλυψε τον Δεκέμβριο του 2022 ότι το εν λόγω spyware εξήχθη με άδεια των ελληνικών αρχών στο Σουδάν, σε μια υπόθεση που προκάλεσε διεθνή σάλο. Το Predator δεν φέρεται να πουλήθηκε απευθείας στην επίσημη κυβέρνηση ή στον τακτικό στρατό του Σουδάν, αλλά στην παραστρατιωτική οργάνωση RSF. Η συγκεκριμένη περίπτωση πώλησης είναι κάπως περίπλοκη, καθώς η RSF δεν αποτελούσε ακριβώς μια ομάδα μισθοφόρων υπό το πρόσταγμα ενός ιδιώτη. Επρόκειτο για μια δύναμη που ενσωματώθηκε και νομιμοποιήθηκε από τον κρατικό μηχανισμό του Σουδάν, ενώ τα μέλη της προέρχονταν από πολιτοφυλακές που έδρασαν κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στο Νταρφούρ.
Η RSF δημιουργήθηκε το 2013 υπό την ομπρέλα της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών και ασφάλειας του Σουδάν (NISS), ενώ το 2015 μία συνταγματική τροποποίηση “αναβάθμισε” την ομάδα σε “τακτική δύναμη” και το 2017 το σουδανικό κοινοβούλιο πέρασε νομοσχέδιο που την αναγνώριζε επίσημα ως “ειδικές δυνάμεις” με απευθείας αναφορά στον πρόεδρο της χώρας. Ο ηγέτης της ομάδας, Μοχάμεντ Νταγκάλο (Χεμεντί), λειτουργούσε ως κεντρικός κρατικός αξιωματούχος. Αρχικά ήταν η “πραιτωριανή φρουρά” του Προέδρου αλ-Μπασίρ και μετά την ανατροπή του το 2019, η RSF συγχωνεύτηκε ουσιαστικά με τον κρατικό στρατό για να σχηματίσουν το κυβερνών “Μεταβατικό Στρατιωτικό Συμβούλιο”. Την περίοδο που δόθηκε η άδεια εξαγωγής από την Ελλάδα, ο Χεμεντί της RSF συνδιοικούσε ουσιαστικά το Σουδάν μαζί με τον αρχηγό του τακτικού στρατού. Ξένοι διπλωμάτες δε θεωρούσαν τον Χεμεντί ως την πραγματική εξουσία στη χώρα. Με λίγα λόγια, η RSF λειτουργούσε ως “παράλληλο κράτος” επιτρέποντας σε προμηθευτές τεχνολογίας παρακολουθήσεων να ισχυρίζονται ότι εξόπλιζαν έναν επίσημο κυβερνητικό/στρατιωτικό βραχίονα — ανεξάρτητα από το γεγονός ότι, στην πράξη, η RSF εξυπηρετούσε την ατζέντα του Χεμεντί που, τελικά, βύθισε το 2023 τη χώρα στον εμφύλιο έχοντας απέναντι τον ίδιο τον εθνικό στρατό.
Σημειώνεται ότι τον Φεβρουάριο του 2023, ο Αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόβσκις, έστειλε επίσημη επιστολή στην ελληνική κυβέρνηση, ζητώντας διευκρινίσεις για τις άδειες εξαγωγής της Intellexa επισημαίνοντας τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/821, ο οποίος απαγορεύει τις εξαγωγές τέτοιων τεχνολογιών εάν υπάρχει κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν για εσωτερική καταστολή ή σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από την πλευρά της η εξεταστική επιτροπή του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου για τα κατασκοπευτικά λογισμικά καταδίκασε ρητά την πρακτική χορήγησης αδειών εξαγωγής σε χώρες με κακό ιστορικό ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
