Πολιτισμός
Η "Πνευματική ηγέτης του έθνους"
Η γυναίκα που αγαπήθηκε και μισήθηκε όσο κανείς άλλος στην Αργεντινή – και που δεν ησύχασε ούτε με τον θάνατό της.
Άκουσε το άρθρο
Του Γιάννη Αρβανίτη
Ήταν 7 Μαΐου του 1919, όταν ήρθε στο κόσμο η Μαρία Εύα Ντουάρτε ντε Περόν, που έμεινε στην ιστορία ως Εβίτα Περόν! Έζησε μόλις 33 χρόνια, αλλά πέτυχε να κάνει τόσο μα τόσα πολλά.
Γόνος φτωχικής οικογένειας ενός χωριού στην Επαρχία της Πάμπα. Βενιαμίν από τα 5 αδέρφια της.
ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ Ο ΧΟΥΑΝ
Από μικρή είχε κλίση στο «θέαμα» -- και στα 15της βρέθηκε στο Μπουένος Άιρες για σπουδές στην υποκριτική και το χορό. Γρήγορα το ταλέντο της ξεδιπλώθηκε, κι άρχισε εμφανίσεις σε θέατρα και καμπαρέ της εποχής. Παράλληλα είχε και παρουσία ως ραδιοφωνικός παραγωγός. Ήταν δεν ήταν 25, όταν γνώρισε τον Συνταγματάρχη Χουάν Περόν, το νέο ισχυρό άνδρα στην χώρα -- καθώς ήταν μεταξύ των πρωτοκλασάτων στρατιωτικών που κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα το 1943.
Ο έρωτάς τους ήταν θυελλώδης και δεν κλονίστηκε ούτε όταν το 1945 ο Περόν φυλακίστηκε. Τα φιλολαϊκά μέτρα που είχε λάβει ήταν το «όπλο του» από τη μία – και η εκρηκτική παρουσία της Εβίτας από την άλλη -- συνδυασμός που τον οδήγησε εκτός φυλακής, στο γάμο τους και στη εκλογή του ως Πρόεδρος της χώρας το `46!
Η ανακοίνωση – και η υλοποίηση κοινωνικών παρεμβάσεων, έκανα το ζεύγος ιδιαίτερα αγαπητό στα πλατιά λαϊκά στρώματα. Η ίδια ήταν αυτή που πέτυχε να πάρει με το μέρος της (!) τα μεγάλα εργατικά σωματεία, αλλά και τις γυναίκες, ιδρύοντας το Γυναικείο Περονικό Κόμμα.
Εκρηκτική και αποφασιστική η νεαρή γυναίκα, αδιαφορώντας και αντικρούοντας τα όσα λέγονταν γι` αυτήν -- ήταν και τα 24 χρόνια διαφορά που είχε με τον Χουάν – είχε καταφέρει να έχει ισχυρό λόγο και αποτύπωμα, στα αποκαλούμενα «κοινωνικά υπουργεία», Υγείας, Πρόνοιας, Εργασίας, Παιδείας.
Οι κοινωνικές παροχές σε συνδυασμό με φιλανθρωπικές δράσεις – στήριξαν τον κόσμο επί μακρόν!
Κάπως έτσι η Εβίτα, κατάφερε το 1951, να «της προσφερθεί», το Αξίωμα της Αντιπροέδρου της χώρας. Η γυναίκα αυτή λατρευόταν από τις πλατιές λαϊκές μάζες, τα λόγια της ήταν φωτιά και συνέπαιρναν τα πλήθη.
Ο Χουάν ήταν ο Αρχηγός, αλλά αυτή στην ουσία κυβερνούσε ….λέγαν οι κακές γλώσσες στη χώρα. Μοιραίο ήταν να μπει στο μάτι της ελίτ και κυρίως των στρατιωτικών.
ΑΣΘΕΝΕΙΑ & ΘΑΝΑΤΟΣ
Το `52 η Εβίτα θα διαγνωστεί με καρκίνο του τραχήλου. Ο λαός κλονίζεται και ο Περόν χάνει το απόλυτο στήριγμά του.
Το Κογκρέσο της απονέμει το τίτλο του «Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους». Στη τελευταία της ομιλία, ανακοινώνει πως «χαρίζει» κάθε τίτλο και αξίωμα, εκτός από αυτό! Στα μάτια του κόσμου, «αγιοποιείται»!
Στις 26 Ιουλίου του 1952, φεύγει από τη ζωή. Η χώρα βυθίζεται στο πένθος, ο λαός κλαίει με μαύρο δάκρυ. Ο Χουάν χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Θα ταφεί με Τιμές Αρχηγού Κράτους Δημοσία Δαπάνη.
Ήταν μόλις 33 ετών, όσο και ο Χριστός όταν σταυρώθηκε….ο συνειρμός αναπόφευκτος. Όλο και πιο πολλοί μιλούν για την ΑΓΙΑ του λαού που έφυγε από κοντά τους.
Κι αυτό ενώ ο Περόν είχε αφοριστεί από την Εκκλησία, εξαιτίας Νομοθετημάτων του για το γάμο, τα διαζύγια, τη μοιχεία κ.α.
Ο αφορισμός θα ΄’ρθει και για την Εβίτα….μετά θάνατον όμως!
Το `55 ο Χ.Π θα χάσει την εξουσία και θα αναγκαστεί να ζήσει εξόριστος στην Ισπανία του Φράνκο μέχρι το 1972. Θα επιστρέψει στη χώρα του και σύντομα θα επανεκλεγεί Πρόεδρος της χώρας, μέχρι το 1974 όταν και πέθανε. Ποιος τον διαδέχτηκε; Η τρίτη του σύζυγος Ισαμπέλ που ανετράπη το 1976 από τον Στρατηγό Χόρχε Βιδέλα (πιθανής Ελληνικής καταγωγής).
Μοιραίο; Και η Ισαμπέλ, ήταν φτωχικής καταγωγής - και είχε επί σειρά ετών δουλέψει ως χορεύτρια σε καμπαρέ και θέατρα της χώρας!
ΗΣΥΧΙΑ ΟΥΤΕ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ
Η σορός της Εβίτας ταριχεύτηκε και παρέμεινε σε ειδικό χώρο στο Υπουργείο Εργασίας της χώρας για 3 χρόνια. Η χούντα που ανέτρεψε τον Περόν, (Στρατηγός Αραμπούρου) - έκρυβε και μετακινούσε συνεχώς τη σορό, φοβούμενη το ενδεχόμενο οι Περονιστές και φανατικοί οπαδοί της Εβίτας, να επιχειρήσουν να την κλέψουν!
Αυτό το κρυφτούλι κυριολεκτικά και μεταφορικά τρέλανε τον Συνταγματάρχη Κένιγκ των Μυστικών Υπηρεσιών, που προσπαθούσε να την κρατήσει μακριά από τα επικίνδυνα χέρια!
Τελικά το 1957 η σορός θα μεταφερθεί στο Μιλάνο όπου κι ενταφιάστηκε με άλλο όνομα.
Ο λαός δεν την ξεχνούσε και η ανάγκη να ξαναβρεθεί η σορός της…..έγινε εμμονή για εκατομμύρια πολιτών!
Μόλις το 1971 η σορός θα μεταφερθεί στη Μαδρίτη, όπου ζούσε εξόριστος ο Χουάν.
Συντηρήθηκε αλλά μεταφέρθηκε στην Αργεντινή μετά το θάνατο του προέδρου Περόν το `74. Ο πρώην προσωπικό της γιατρός, ήταν αυτός που ανέλαβε το έργο «να συντηρηθεί η σορός της Αγίας Εβίτας» των Αργεντινών.
Τελικά τον Οκτώβριο του 1976 η Εβίτα τάφηκε στο Κοιμητήριο Ρεκολέτα στο Μπουένος Άιρες.
Κάτω από τον μεγάλο μαρμάρινο τάφο, υπήρχε άλλος χώρος βαθιά στη γη, όπου εναποτέθηκε το φέρετρο. Ακόμη και τότε η γυναίκα αυτή τρόμαζε με την δύναμή της.
Το μνήμα της αποτελεί τόπο προσκυνήματος για εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.
Ακολουθήστε το antenna.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις!
