ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Ήταν καλός...κι όχι κακός!
Ο αδικημένος Αρτέμης Μάτσας, ο ηθοποιός που υποδυόταν τον κακό, τον προδότη, που τον έφτυναν και τον δέρνανε στο δρόμο…. Ήταν στη πραγματικότητα ένας πολύ ταλαιπωρημένος άνθρωπος, με αγνή ψυχή και αγάπη για τους γύρω του.
Άκουσε το άρθρο
Στις 7/9/2003 έφυγε από τη ζωή ένας από τους πλέον «μισητούς – κακούς» του ελληνικού κινηματογράφου. Ήταν 73 ετών. Πλακιώτης, παιδί του Εβραίου Πίνχας Μάτσα και μίας Σμυρνιάς πιανίστριας. Είχε άλλα δύο αδέρφια, ο ένας ο γνωστός δημοσιογράφος, συγγραφέας, λαογράφος και ντοκιμαντερίστας Νέστωρας.
Τα τρία αδέρφια χτυπήθηκαν από τη μοίρα στα χρόνια της Κατοχής, καθώς πρώτα έχασαν τη μητέρα τους σε ηλικία 30 ετών και, μερικές μέρες αργότερα, ο πατέρας τους συνελήφθη, ενώ οι τρεις τον περίμεναν σπίτι για το φαγητό, όπως συνήθιζε η οικογένειά τους. Στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης – εξόντωσης στην Πολωνία. Χρόνια μετά, τα τρία αδέρφια έμαθαν πως είχε χαθεί, φέροντας το νούμερο – τατουάζ 47712.
Ένας σκληρός αγώνας επιβίωσης ξεκινούσε, με τα δύο αγόρια να πουλούν μικροπράγματα με τα κασελάκια τους, στηρίζοντας και τη μεγαλύτερη αδερφή τους. Αυτή ήταν που πρώτη ξεκίνησε σπουδές υποκριτικής, πριν από τον πόλεμο, για να ακολουθήσει ο Αρτέμης το 1946.
Αυτός λάτρευε το θέατρο και, όπως είχε αποκαλύψει, στα χρόνια της Κατοχής έπεισε τον αδερφό του να πουλήσουν το κουπόνι με το ψωμί (φέτες) που τους αναλογούσε, για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν μια παράσταση. Παρηγοριά και των τριών ήταν το διάβασμα, από δανεικά βιβλία ή ό,τι έβρισκαν εδώ κι εκεί (πεταμένα).
Ο Αρτέμης αρίστευσε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, έχοντας ως δασκάλους μορφές όπως οι Ροντήρης, Βεάκης, Μουσούρης. Έκανε την πρώτη εμφάνιση στο σινεμά το ’49, στην ταινία «Ερωτικό Ταξίδι».
Έκτοτε και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80 («Τηλεκανίβαλοι», «Ψηλός, Λιγνός και Ψεύταρος», «Made in Greece») συμμετείχε σε δεκάδες ταινίες, ακόμη και ξένες παραγωγές, όπως «Το Νησί των Γενναίων», «Ποτέ την Κυριακή», «Μπουμπουλίνα», «Παύλος Μελάς», «Γυναικοκρατία», «Πατούχας», «Υποβρύχιο Παπανικολής», «Δρόσω η Αρχοντοπούλα», «Η Λυγερή», «Λαφίνα», «Αρραβωνιάσματα».
Από νωρίς διακρίθηκε σε ρόλους κακού, προδότη, δωσίλογου, σπιούνου, γλοιώδους τύπου… Κάτι που αποτέλεσε «σήμα κατατεθέν» στην κατά τα άλλα σπουδαία καριέρα του.
Ο ίδιος είχε πει: «Έχω σκοτώσει 120 ανθρώπους στις ταινίες μου. Ξέρω πως παίζω πολύ καλά τον καταδότη, σε σημείο να μισήσουν τους καταδότες…αλλά και εμένα…εγώ που κλαίω αν πάω να κόψω ένα απλό λουλούδι!».
Είχε αξιοσημείωτη καριέρα και στο θέατρο. Υποδύθηκε κλασικούς ρόλους, μπουλβάρ, αλλά και αρχαία τραγωδία, Αριστοφάνη κ.ά. Μεταξύ 1950 – 1980 συμμετείχε σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις, δίπλα σε όλες και όλους τους σπουδαίους της υποκριτικής.
Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος ήταν γεμάτος καλοσύνη, ευαισθησία και αγάπη για τον συνάνθρωπο. Στήριξε πολλούς συναδέλφους του, ξεχασμένους μετά την καριέρα τους, αλλά και απλούς ανθρώπους που είχε μάθει πως είχαν κάποια σοβαρή ανάγκη. Και το πιο σημαντικό ήταν πως δεν επιζητούσε την αναγνώριση για όσα έκανε, αν και ειδικά στον χώρο του ήταν γνωστό το τι προσέφερε.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως συνάδελφοί του μίλησαν με τα καλύτερα λόγια για τον Α.Μ., όταν τον αποχαιρέτησαν στο τελευταίο του ταξίδι, κάνοντας ιδιαίτερες αναφορές στα πολλά καλά που έκανε τόσο σε συναδέλφους του όσο και σε απλούς πολίτες.
Θέλοντας να μιμηθεί τον αδελφό του (συγγραφέα), όπως έλεγε, έγραψε σημαντικά βιβλία για το θέατρο: «Σημαντικές Θεατρικές Οικογένειες», «Το Άλλο Πρόσωπο του Θεάτρου», «Ζωή Ζουρούδη, μια ζωή χορός», «Θεατρικές Μνήμες» κ.ά.
ΥΓ.: Αυτός ο άνθρωπος, με την τόση αγάπη που έκρυβε μέσα του, δεν έκρυψε ποτέ πως έτρεφε μίσος για τη Γερμανία και τους Γερμανούς – προφανώς λόγω του πατέρα του. Κι όμως, σε πείσμα… σαν άριστος επαγγελματίας, υποδυόταν τόσο πειστικά στις ταινίες τον ρόλο του συνεργάτη τους!
Και ναι, ο ίδιος είχε αποκαλύψει πως τον είχαν φτύσει στον δρόμο, ακόμη και χτυπήσει… λίγες ημέρες μετά την προβολή κάποιας ταινίας, με τον ίδιο σε ρόλο από τους γνωστούς του!
Ακολουθήστε το antenna.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις!