ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Σήμερα 13:34
'Ημουν εκεί...τρεις φορές
"Κοίτα να δεις τι μου έχει τύχει", που λένε! Πως έζησα τρία τρομοκρατικά χτυπήματα στην χώρα.
Άκουσε το άρθρο
του Γιάννη Αρβανίτη
Σήμερα είναι 11 Ιουλίου, αποφράδα ημέρα, με αφορμή κάτι το τρομερό που συνέβη στη χώρα μας πριν από 38 χρόνια. Κι αναφέρομαι στην τρομοκρατική επίθεση στο City of Poros, ένα μικρό κρουαζιερόπλοιο, που εκτελούσε ταξίδια αναψυχής στο Σαρωνικό και το Αιγαίο. Θα σας περιγράψω πως έζησα αυτή την επίθεση, κάτι που μου συνέβαινε για δεύτερη φορά την ίδια χρονιά.
Ναι είναι αλήθεια, αλλά όχι και η μοναδική φορά, όπως σας είπα! Για να ακολουθήσει πολλά χρόνια αργότερα και μια τρίτη αντίστοιχη περίπτωση.
Να, λοιπόν, τι μου έλαχε να βιώσω.
- 19 Μαρτίου 1988 - Oscar's Pub
Ωραία ημέρα όταν ένας στρατιώτης είναι σε άδεια και βρίσκεται στο σπίτι του. Κι ειδικά όταν η θητεία του γινόταν σε Μονάδα της ακριτικής Λήμνου, όπως εγώ.
Εκείνο το βράδυ είχα βγει...Βρισκόμουν με την παρέα μου σε κάποιο μπαράκι της Γλυφάδας, μέχρι τη στιγμή που χωρίσαμε. Θυμάμαι ψηλά στη θρυλική «μπιφτεκούπολη» υπήρχε ένα μικρό σαντουιτσάδικο, απ` όπου κάτι ψώνισα. Έφυγα για το σημείο όπου είχε αφήσει το αυτοκίνητό μου, 2-3 δρόμους μακρύτερα.
Δεν είχα κάνει παρά 100 βήματα, όταν ακούστικη μία τρομερή έκρηξη, ενώ ένιωσα έντονα και το ωστικό κύμα.
Κλονίστηκα, ακούγοντας φωνές να ακολουθούν τα σπασμένα τζάμια και τα συντρίμμια που σκορπίστηκαν ολόγυρα. Ψύχραιμος, παγερός - όπως πάντα - είδα κόσμο χτυπημένο. Μια θρυλική pub, η Oscar's είχε γίνει στόχος βομβιστικής επίθεσης. Δεκατρείς ήταν οι τραυματίες: 4 Αμερικανοί, 2 Βρετανοί και 5 Έλληνες, οι οποίοι έφεραν θλαστικά τραύματα.
Ήταν ένα από τα χτυπήματα του Ε.Λ.Α., σε ένδειξη συμπαράστασης προς τους Παλαιστινίους και τους αντάρτες της Νικαράγουα.
Το σοκ μου ήταν ακόμη πιο έντονο όταν είδα πως το μικρό μαγαζί, όπου κάτι είχα αγοράσει νωρίτερα, είχε επίσης υποστεί σοβαρές ζημιές. Λέω μέσα μου...Γιάννη, Άγιο είχες!
Κάτι βοήθησα κι εγώ όσους είχαν ανάγκη. Όμως το γεγονός της θητείας μου, με ώθησε να απομακρυνθώ, καθώς δεν ήταν δύσκολο να μπλέξεις.
«Πίσω...πίσω...πίσω», φώναξαν οι αστυνομικοί που έφτασαν στο σημείο κι άρχισαν να λαμβάνουν μέτρα. Και πήγα πίσω και πολύ πίσω θα έλεγα, μέχρι που λάου- λάου, την "έκανα" από εκεί. Οι εικόνες μού καρφώθηκαν στο μυαλό. Πίσω στο σπίτι, μόνο στον πατέρα μου είπα τι είχε γίνει.
Σαν απόστρατος της Χωροφυλακής, κατάλαβε πως είχα πράξει καλώς. Άλλωστε και ο ίδιος είχε ασχοληθεί δεκάδες φορές με επιθέσεις τις δεκαετίες του `70 και του `80.
Είπα μέσα μου...το έζησες κι αυτό!
Πολλές φορές, είπα...φαντάσου Τζον τότε να υπήρχαν κινητά τηλέφωνα και να ήμουν και στον χώρο της δημοσιογραφίας. Πω...πω....πω..."Ανάσταση" θα γινόταν!
- 11 Ιουλίου 1988 - City of Poros
Όχι δεν είχα απολυθεί από τον Στρατό και την ημέρα εκείνη έφτανα στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού μ' ένα μικρό Dornie της θρυλικής Ο.Α. Καθόμουν παράθυρο...όταν είδα από κάτω μας να γίνεται χαλασμός.
Μόλις είχε ξεκινήσει η τρομοκρατική επίθεση στο κρουαζιερόπλοιο City of Poros. Ήταν αργά το απόγευμα. Επιστροφή στο Τροκαντερό με 470 επιβάτες και 25μελές πλήρωμα, όταν στο μικρό πλοίο ξεκίνησε η επίθεση. Κάποιος/κάποιοι άρχισαν να βάλουν με όπλα και χειροβομβίδες. Αίμα, θάνατος και πανικός, αλλά και φωτιά στο πλοίο.
Τέσσερις Γάλλοι, ένας Δανός, μία Σουηδή κι ένας Ούγγρος, έχασαν τη ζωή τους. Ακολούθησε ο θάνατος του υποπλοιάρχου αλλά και ενός εκ των δραστών, Παλαιστινιακής καταγωγής. 60 ήταν οι τραυματίες. Κάποιοι επιβάτες έκαναν λόγο πως μαζί με τον Παλαιστίνιο, πυροβολούσε κι ένας από του Γάλλους νεκρούς, κάτι που ήταν υπό έρευνα για καιρό, χωρίς ουσιαστικές απαντήσεις.
Ο Παλαιστινιακής καταγωγής τρομοκράτης, ανήκε στο δίκτυο Φατάχ - Επαναστατικό Συμβούλιο του Αμπού Νιντάλ. Είχε έρθει στην Ελλάδα μερικές εβδομάδες νωρίτερα για να προετοιμάσει το χτύπημα.
Οι καπνοί ανέβαιναν στον ουρανό από το μικρό σκαρί, ενώ δειλά-δειλά, το πλησίαζαν άλλα πλεούμενα. "Κόλλησα" στο τζάμι για να βλέπω καλύτερα...Ούτε τότε υπήρχαν κινητά.
Για 2-3 λεπτά είχα εικόνα από τα γεγονότα που κλόνισαν τη χώρα, καθώς είχε γίνει και μια βομβιστική επίθεση με παγιδευμένο όχημα στο Τροκαντερό, όπου θα έδενε το πλοίο.
Φτάνοντας στο αεροδρόμιο έτρεξα να μάθω τι είχε γίνει. Τρομοκράτες ήταν, μου είπε κάποιος αστυνομικός! Πολλά περισσότερα έμαθα όταν πήγα σπίτι μου, με την ενημέρωση να τρέχει στην τότε κρατική τηλεόραση.
Το πλοίο με τους καπνούς, μου έμεινε ως εικόνα καρφωμένη στο μυαλό. Την είδα πάλι και πάλι, όταν αυτό επέστρεφε στο λιμάνι και η τηλεοπτική κάμερα να καταγράφει.
Ήταν η δεύτερη φορά που ζούσα κάτι παρόμοιο, δηλαδή μια τρομοκρατική επίθεση. Κι ήμουν και φαντάρος!
Με κάτι τέτοια σκέφτομαι καμία φορά και μονολογώ...μα πώς να μην γίνεις δημοσιογράφος!
Η περίοδος 2005 – 06 (σχολική) ήταν δύσκολη για εμένα. Το Σεπτέμβριο του `05 η σύζυγός μου διορίστηκε στο Δημόσιο ως εκπαιδευτικός. Άργησαν λίγο να τους καλέσουν, με αποτέλεσμα ο πρώτο της διορισμός να είναι στην επαρχία, στην Αιτωλοακαρνανία. Ευτυχώς η καταγωγή εκ πατρός, ήταν από εκεί, στο Αγρίνιο και με πολλούς συγγενείς, οπότε, η χρονιά...κύλησε εύκολα.
Δευτέρα πρωί έφευγε με ΚΤΕΛ για Αγρίνιο, αφού ξεκινούσε μαθήματα στις 10.00. Επέστρεφε Παρασκευή απόγευμα. Την Δευτέρα το πρωί την πήγαινα στο ΚΤΕΛ, κι επέστρεφα στο σπίτι μας για μια μοναχική εβδομάδα.
Αθηνών, Ομόνοια, Σταδίου, Σύνταγμα, Βουλιαγμένης...το δρομολόγιό μου. Λίγο μετά τις 06.00 βρισκόμουν στην Σταδίου, όταν αναμένοντας σε φανάρι το όχημά μου ταρακουνήθηκε 2-3 δευτερόλεπτα μετά από μια ισχυρή έκρηξη!
Βγαίνοντας στο Σύνταγμα, είδα σκόνη στο πάνω μέρος του Υπουργείου Οικονομίας και κάποιους να είναι σκυφτοί στην άσφαλτο.
Ο Επαναστατικός Αγώνας είχε τοποθετήσει βόμβα, προκαλώντας μεγάλες ζημιές στο κτίριο. Το προειδοποιητικό τηλεφώνημα έγινε αργά, πριν και τη λήψη μέτρων...ευτυχώς δεν υπήρξαν τραυματισμοί.
Αστραπιαία, πέρασαν από το μυαλό μου, τα όσα είχα ζήσει το 198..."Ευτυχώς τρίτωσε", σκέφτηκα ανακουφισμένος.
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή του παρόντος άρθρου, χωρίς αναφορά στην πηγή antenna.gr (με ενεργό σύνδεσμο προς το antenna.gr)
